والبته اين ننگى است بر دامن تاريخ كه فردى سال‌ها زحمت كشيده تنها به خاطر جمله زشتى كه در حال غرور علمى نسبت به يك مرد بزرگوار ، روحانى گفته است فورا تمام زحمات علميش ناديده گرفته شده تكفير شود و در ميان مسلمانان نجس شناخته گردد . مرحوم آيت الله بروجردى قده فرموده بودند . در نجف مايل بودم به درس يكى از علماء بروم ولى اوضاع طورى بحرانى بود كه عبا به سر كشيده از راه‌هاى مخفى به درس حاضرمى شدم . گفتند كه منظورش مرحوم شيخ هادى تهرانى بوده است . و ازاين داستان‌ها بسيار است كه نمىخواهم داستان سرائى كنم . ولى مىخواهم بگويم با اين كه حكم كفر و ايمان در تمام رساله‌هاى علمى مراجع تقليد بيان شده است ( و پيش از اين شرح داده شد ) و معلوم است كه تاكنون احدى نگفته اهانت به يك‌نفر روحانى ، آن هم درمقام علمى و مناظره موجب كفر و نجاست شود . ولى نبودن رهبر مقتدر كه احساس مذهب را كنترل كند اين مصيبت‌ها را به بار مىآورد . و اگر مردم همواره امام معصوم در ميان خود داشتند و با او مرتبط بودند و او را مىشناختند هرگز چنين نمىشد ، زيرا مقدس‌تر از امام نمىتوان بود ، و به قول على بن ابيطالب عليه السلام پس افتاده‌ها بايد خود را به اهل بيت برسانند و جلو افتاده‌ها برگردند ، ميزان آن‌ها هستند ، « بهم يلحق التالى واليهم يرجع الغالى » « 1 » و اگر خوارج نهروان مقدسى افراطى به خرج دادند به اين جهت بود كه امام شناس نبودند .

--> ( 1 ) - / نهج البلاغه : عقب ماندگان بايد خود را به اهل بيت برسانند و آن‌ها كه غلو كرده پيش افتاده‌اند بايد به سوى آن‌ها برگردند .